Kirişi Kırık Kalbim

Kirişi kırık kalbim ıssız bir han sessizliğinde toz tutmuş anıların kesik fısıltısında her sevda saklı durur kendi dehlizinde, ayrı birer kitabe. Çığlığa susamış bir orman kuytusu iken vaftiz edilmiş bedenim baş ucumda yırtık ve kanayan bir sure kulağımda küflü hazan ezgileri minberinden hıçkırığı yükselir gölgemin. Koridoruma vuran alacada belirginleşir gidenin ıslak ayak izleri Titrek mumun dibine akar bir vedanın solgun dizeleri Her harfi dudağımı yakar... Korkumun kokusu dağılırken havada kazınır içimin yüz yıllık lahiti bir şeytan ağlar göz çukurumda kıyamete vurur ibresi saatlerin hayalin konar dilimin ucuna ... Dilimin ucunda yankılanır İsrafil'in kanat sesleri...

BURCU AŞÇI